سال 1392 مبارک عزیزم

تو داری بزرگ و بزرگتر میشی و من هم مرز سی سالگیو رد کردم .به اینده که فکر میکنم تو رو یه دختر بیست ساله میبینمو و خودمو یه کامله زن حدودا پنجاهو خورده ای ساله. به چگونگی روابطمون فکر میکنم. به اینکه حرفاتو میفهمم حرفامو میفهمی ؟

بعد یه عالمه استرس جور واجور میاد سراغم ..هرچی تو این کتابای روانشناسی نوشته شده در رابطه با ارتباط صحیح همش چرنده یا لا اقل من دیگه بهشون اعتقادی ندارم.چون هر بچه ای یه دنیای متفاوت بادیگری داره که هیچ نظریه روانشناسی با اون صدق نمیکنه.حداقل میتونم بگم تو اینطوری هستی.یه دختر پر از هیجان با خصوصیات بسیار جالب  و بی نظیرو غیر قابل پیش بینی.

فقط خدا کمکم کنه تا رابطمون همیشه خوب بمونه و من بتونم درکت کنم .

امسالو با امید شروع میکنم و ارزو دارم من تو وبابا امیر لحظه های خوب و ارامیو در کنار هم داشته باشیم.

عشق قشنگم در اخر مثل تموم اخرها  بیدریغ دوستت دارم واز اینکه اینجایی پیش من واقعا سعادتمندم.